HOLY FUCK

Holy Fuck to kanadyjski zespół elektroniczny z Toronto, który od ponad dwóch dekad konsekwentnie przesuwa granice pomiędzy elektroniką, rockiem, noise'em, krautrockiem i muzyką eksperymentalną. Założony w 2004 roku przez Grahama Walsha i Briana Borcherdta projekt od początku wyróżniał się nietypowym podejściem do tworzenia muzyki elektronicznej – zamiast opierać się na komputerach i gotowych rozwiązaniach cyfrowych, muzycy wykorzystywali analogowe syntezatory, efekty, instrumenty perkusyjne, miksery oraz rozmaite urządzenia znalezione w sklepach z używanym sprzętem.

Ich muzyka jest trudna do jednoznacznego sklasyfikowania. Holy Fuck łączą puls elektroniki tanecznej z energią zespołu rockowego, eksperymentem charakterystycznym dla muzyki noise oraz improwizacyjnym podejściem do występów na żywo. W ich brzmieniu można odnaleźć elementy electro, krautrocka, post-rocka, noise-rocka, ambientu i muzyki klubowej. Zamiast korzystać z typowych dla współczesnej elektroniki laptopów i zaprogramowanych podkładów, zespół od początku stawiał na fizyczne instrumenty i reakcję muzyków na siebie nawzajem.

Początki zespołu

Holy Fuck powstali w Toronto w 2004 roku z inicjatywy Grahama Walsha i Briana Borcherdta. Obaj muzycy byli zainteresowani możliwościami, jakie daje elektronika wykonywana na żywo, ale jednocześnie chcieli uniknąć sterylnego charakteru muzyki tworzonej wyłącznie za pomocą komputerów.

W początkowym okresie eksperymentowali z analogowymi urządzeniami i nietypowymi źródłami dźwięku. Wykorzystywali między innymi stare syntezatory, klawiatury, efekty gitarowe, miksery oraz synchronizator do taśmy filmowej 35 mm. Urządzenia często były ustawione na jednym stole i połączone w sposób przypominający improwizowane laboratorium dźwięku.

Ta metoda pracy szybko stała się jednym ze znaków rozpoznawczych Holy Fuck. Zespół nie chciał odtwarzać muzyki elektronicznej z pomocą gotowych sekwencji – chciał ją wykonywać fizycznie, wykorzystując energię i nieprzewidywalność koncertu rockowego.

Debiutancki album Holy Fuck

W 2005 roku ukazał się debiutancki album zatytułowany po prostu Holy Fuck. Płyta pokazała podstawowe założenia zespołu: połączenie analogowej elektroniki, rytmicznej motoryki i eksperymentu.

Materiał miał charakter improwizacyjny i był mocno inspirowany krautrockiem. Zamiast klasycznych piosenek Holy Fuck budowali długie, rozwijające się struktury, w których rytm, repetycja i stopniowe narastanie napięcia odgrywały równie ważną rolę jak melodia.

Debiut zwrócił uwagę na zespół nie tylko ze względu na muzykę, ale również na sposób jej wykonywania. Holy Fuck szybko zaczęli być postrzegani jako jedna z najbardziej interesujących koncertowych formacji na styku elektroniki i alternatywnego rocka.

LP – pierwszy duży przełom

W 2007 roku zespół wydał drugi album LP. Materiał powstawał w dużej mierze podczas intensywnego koncertowania, a doświadczenia zebrane na scenie wpłynęły na jego bardziej dynamiczny i komunikatywny charakter.

Na płycie pojawili się gościnnie m.in. Owen Pallett oraz Dave Newfeld z Broken Social Scene. Album otrzymał nominację do Juno Award w kategorii Alternative Album of the Year, a także znalazł się na długiej liście kanadyjskiej Polaris Music Prize.

LP było ważnym krokiem w rozwoju Holy Fuck – zespół zachował eksperymentalny charakter, ale jednocześnie zaczął tworzyć bardziej zwarte i przystępne kompozycje.

Latin

W 2010 roku ukazał się trzeci album zespołu – Latin. Była to pierwsza płyta, na której pełnoprawnym członkiem składu został basista Matt McQuaid, obok Walsha, Borcherdta i perkusisty Matta Schulza.

Latin przyniósł wyraźniejsze wykorzystanie tradycyjnego instrumentarium rockowego. Bas i żywa perkusja jeszcze mocniej zakotwiczyły elektronikę Holy Fuck w fizycznym, koncertowym brzmieniu.

Album spotkał się z pozytywnym przyjęciem krytyków i ponownie zwrócił uwagę na zespół w kontekście kanadyjskiej sceny niezależnej. Grupa intensywnie koncertowała, pojawiając się na festiwalach i scenach w Europie, Ameryce Północnej oraz innych częściach świata.

Od Congrats do Deleter

Po kilkuletniej przerwie wydawniczej Holy Fuck powrócili w 2016 roku z albumem Congrats. Płyta ukazała się nakładem Innovative Leisure i pokazała bardziej piosenkowe, ale wciąż eksperymentalne oblicze zespołu.

Kolejnym ważnym etapem był album Deleter, wydany 17 stycznia 2020 roku. Na płycie znalazło się dziewięć utworów, w tym Luxe z Alexisem Taylorem z Hot Chip oraz Deleters z udziałem Angusa Andrew z Liars.

Deleter zachował charakterystyczną dla zespołu energię, ale jednocześnie pokazał jego coraz większą swobodę w łączeniu elektroniki z bardziej melodyjnymi i piosenkowymi strukturami. Album stał się kolejnym dowodem na to, że Holy Fuck potrafią rozwijać własny język muzyczny bez rezygnowania z eksperymentalnego charakteru.

Unikalna metoda pracy

Jednym z najważniejszych elementów tożsamości Holy Fuck jest sposób, w jaki zespół podchodzi do technologii.

Muzycy nie odrzucają elektroniki – przeciwnie, jest ona fundamentem ich twórczości. Jednocześnie od początku interesowało ich wykorzystanie jej w sposób fizyczny i spontaniczny. Analogowe urządzenia, stare syntezatory, efekty, samplery i nietypowe kontrolery są dla nich instrumentami, które można obsługiwać na żywo, modyfikować i łączyć w nieprzewidywalny sposób.

W rezultacie koncert Holy Fuck przypomina bardziej żywy proces tworzenia muzyki niż odtwarzanie wcześniej zaprogramowanego materiału. Muzycy reagują na siebie, zmieniają parametry urządzeń, modyfikują rytmy i pozwalają kompozycjom rozwijać się w czasie rzeczywistym.

To właśnie ten element improwizacji stał się jednym z najważniejszych powodów, dla których Holy Fuck zyskali reputację znakomitego zespołu koncertowego.

Koncerty i festiwale

Holy Fuck od początku działalności byli zespołem mocno skoncentrowanym na koncertach. Ich występy pozwalają połączyć dwa pozornie przeciwstawne światy: precyzję elektroniki i spontaniczność rockowego grania.

Grupa występowała na wielu ważnych festiwalach, a także koncertowała u boku artystów reprezentujących różne obszary muzyki alternatywnej i elektronicznej. Wśród zespołów i wykonawców, z którymi dzielili scenę, znajdują się m.in. M.I.A., Wolf Parade, !!!, Mouse on Mars, Cornelius, Super Furry Animals oraz Phoenix.

Holy Fuck pojawiali się również na dużych festiwalach, między innymi Coachella, Glastonbury, Roskilde, Lollapalooza i Fuji Rock, dzięki czemu ich eksperymentalna muzyka trafiła do bardzo szerokiej międzynarodowej publiczności.

Event Beat – nowy rozdział

Po kilku latach od wydania Deleter Holy Fuck powrócili w 2026 roku z szóstym albumem studyjnym Event Beat. Płyta ukazała się 27 marca 2026 roku i zawiera 11 utworów o łącznym czasie trwania około 40 minut.

Album otwiera Evie, a wśród pozostałych utworów znalazły się m.in. Broken Roots, Elevate, Czar, Seven, Ice Box, Gold Flakes, Aerosol, Bricks, Diamond oraz tytułowy Event Beat.

Przy pracy nad albumem zespół ponownie postawił na możliwie żywe i organiczne podejście do nagrywania. Holy Fuck podkreślają, że chcieli zachować jak najwięcej elementów improwizacji i surowej energii, ograniczając wykorzystanie rozwiązań opartych na click trackach i zaprogramowanych loopach. Wszystkie utwory zostały napisane, wyprodukowane, nagrane i zmiksowane przez sam zespół.

Pierwszym singlem promującym nowy materiał był Gold Flakes, wydany 4 marca 2026 roku.

Event Beat pokazuje, że mimo ponad 20 lat działalności Holy Fuck nadal pozostają wierni podstawowej idei, która przyświecała im od początku: elektronika może być jednocześnie żywa, fizyczna, nieprzewidywalna i pełna błędów, które stają się częścią muzyki.

Holy Fuck dziś

Holy Fuck tworzą obecnie Brian Borcherdt, Graham Walsh, Matt McQuaid i Matt Schulz.

Przez ponad dwie dekady działalności zespół wypracował charakterystyczny styl, który trudno przypisać do jednego gatunku. Ich muzyka znajduje się gdzieś pomiędzy elektroniką, electro-rockiem, noise'em, krautrockiem, post-rockiem i muzyką eksperymentalną, ale najważniejsza pozostaje metoda pracy – wykorzystywanie technologii jako instrumentu, a nie zastępstwa dla muzyków.

Od debiutanckiego Holy Fuck z 2005 roku, przez LP, Latin, Congrats i Deleter, aż po Event Beat z 2026 roku, zespół konsekwentnie rozwija własną wizję muzyki elektronicznej wykonywanej jak rockowy koncert.

Holy Fuck to formacja dla słuchaczy, którzy w muzyce szukają energii, eksperymentu, rytmu i nieprzewidywalności. Ich twórczość pokazuje, że nawet w czasach niemal nieograniczonych możliwości cyfrowej produkcji wciąż można stworzyć coś świeżego, korzystając z fizycznych instrumentów, improwizacji i zwykłej ciekawości tego, co wydarzy się po naciśnięciu kolejnego przycisku.